மதுபானத்தின் மீது விருப்பம் கொண்டவர்கள், எப்போதும் பகைவரால் அஞ்சப்படுவர்; இவர்கள் தங்களுடைய ஒளியும் புகழையும் இழக்கும்படி நடக்கிறார்கள் என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார்.

அறிவு உடையோர் மதுபானத்தை அருந்துவதற்குத் தன்னைக் கொண்டு வரமாட்டார்கள்; இவர்கள் சமூகத்தில் மதிப்பில் உயர்ந்தவர்கள்.

தாய் போன்ற நறுமணமான முகத்திலும் மதுபானம் காரணமாக மயங்கி களித்தல் ஏற்பட்டால், அவன் குற்றம் மாபெரும்; மேலும், நல்லவர்கள் முன்னிலையில் அதைச் செய்வது மிகக் குற்றமே.

வெறுக்கத்தக்க போதைப் பழக்கத்தை உடைய ஒருவரின் முன்னால் கூட நல்லெண்ணம் (நாணம்) நின்று தன் கருத்தை தெரிவிக்க வேண்டும்; அதை தவிர்க்காமல் நடப்பது பெரும் பிழை.

தன் பணத்தை போதைப் பொருளுக்குப் பயன்படுத்துவது — அறியாமையின் அடையாளம்; உண்மையான அறிவு உடையவன் இதனைத் தவிர்த்தார்.

தூங்குபவர்_shadow_இறந்தவருக்குச் சமமாக இருப்பதாக, மதுபானத்தை அடிக்கடி அருந்துபவர் நஞ்சு சாப்பிடுபவரிடமும் வேறில்லை; இதனால் அவருக்கு வரும் தீங்கு போன்றதே.

மறைப்பாக கூட மதுபானம் அருந்துபவர் தன்மை வெளிப்படும் போது, திருப்தியின்றி அவன் தப்பு மற்றவர்களிடமும் பின்னடைவு மற்றும் நகைசுவை உருவாக்கும்.

“நான் மதுபானம் குடிப்பதில்லை” என பொய் சொல்லுவதைவிட, மனத்திலே அது இருக்கும் போது அதன் விளைவுகள் பெரிதாக வெளிப்படும் என்று சொல்கிறது.

மதுபானத்தில் அடிமையாகி விட்டவரை திருத்த காரணம் காட்டுவதால், நீரில் மூழ்கியவனை தீக்கதிரால் தேடுவது போல் அவன் நிலையை மேலும் கவிழ்ப்பது — தவறு.

தனக்குத் தான் மதுபானம் இல்லாத போதும் அதனை அருந்தும் ஒருவரைக் காணும்போது, அதனால் ஏற்படும் மன சோர்வு மற்றும் அதன்படி எண்ணங்கள் அப்படியே பார்வையாளரின் மனத்திலும் விளைவாகி விடலாம் என்று சொல்கிறது.