செவியால் கேட்டறியும் செல்வம், செல்வங்களுள் ஒன்றாகப் போற்றப்படும் செல்வமாகும். அச் செல்வம் செல்வங்கள் எல்லாவற்றிலும் தலையானதாகும்.

செவிக்கு கேள்வியாகிய உணவு இல்லாத போது, உடலுக்கான சிறிது உணவுக்கே முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது.

செவியுணவாகிய கேள்வி உடையவர் இவ்வுலகில் இருப்பவரா என்றாலும், அவி உணவைப் பெறும் தேவரோடு ஒப்பாகப் போற்றப்படுவர்.

நூல்கள் கற்றுக்கொள்ளாதவரும், கற்றவரிடம் கேட்டு தெரிந்து கொண்டால்; அது உதவிக்கரம் போல் தன்னோடு இருக்கும்.

நல்ல ஒழுக்கம் உடையவரின் வார்த்தைகள் ஊன்றுகோல் போல் வாழ்க்கையில் உதவும்; அதனால் அறிவு பெருகும்.

எவ்வளவு சிறிது நேரம் கூட நல்லவை கேட்டறிந்தால், அது பெருமையை தரும்.

நுண்ணறிவுடைய கேள்வியறிவு உடையவர் தவறாகப் புரிந்தாலும் அறிவற்ற சொற்களைச் சொல்ல மாட்டார்.

கேள்வி அறிவால் வளைக்கப்படாத செவி, பிற ஒலிகளை கேட்டாலும் பயனற்றவையாகும்.

நுண்ணிய கேள்வி ஞானம் இல்லாதவர், பணிவான முறையிலும் பேசவே முடியாது.

செவி வழியாக கேள்வி அறிவின் சுவையை உணராதவர்கள், வாயின் சுவையைக் கொண்டிருந்தாலும் வாழ்ந்தாலும் ஒரே மாதிரி பயனற்றவர்கள்.