சொந்த உறவினரின் நட்பும் இனிமைபோல் இருந்தும், அது பிறகு பயங்கரமாக துன்பத்தை தர வாய்ப்பு இருந்தால், அது நல்லதல்ல; ஆகவே, உண்மையான சொந்தத்தன்மை எப்போதும் நன்மையை மட்டுமே தர வேண்டும்.

வெளிப்படையாக பகைவராக வெளிப்படும் ஒருவரை விட, தோழன்/உறவினராக பாய்ந்து உள்ளத்தில் பகை வைத்திருப்பவரைக் கூட அதிகமாகக் கவனிக்கவும் அஞ்சவும் வேண்டும்.

உள்ளத்தில் மறைந்த பகையை எச்சரித்து கவனம் கொண்டு சமாளிக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் அது நமக்குள் ஆழமாகச் சென்று பெரிய தீங்கு செய்யும்.

ஒருவரின் உள்ளத்தில் மறைந்திருந்த பகை உணர்வு வெளிப்பட்டால் அது அவரின் சுற்றத்தாரையும் விரோதமாக மாற்றி, பல தீய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

உறவினருக்கிடையிலேயே பகை தோன்றினால், அது பல கடுமையான பிரச்சனைகளை கூட உருவாக்கும், அதனால் வாழ்க்கை அழிவுபோல இருக்கும்.

ஒரே குடும்பம் அல்லது குழுமத்தில் பகை தோன்றினால் அதன் அழிவை தடுக்குவது மிகவும் கடினம்; அதன் இடைவெளியில் அழிவு நெருக்கமானது.

வெளிப்படையாக ஒன்று சேர்ந்த குடும்பம் போலத் தோன்றினாலும், உள்ளத்தில் பகை இருந்தால் அவர்கள் இடையே உண்மையான ஏற்பாடு கிடையாது.

மறைந்த பகைஉள்ள ஒரு குடும்பம், இரும்பை அரத்தினால் தேயவிடும் போல அதன் வலிமையை இழந்து கூடியும் நிலைத்து நிற்காது.

உட்பகை எள்ளின் பிளவைப் போன்ற சிறியதாக இருந்தாலும் கூட, அது மிகப்பெரிய கேடுகளை உருவாக்கும்; ஆகவே அதை எளிதில் கொள்ளக் கூடாது.

மனப்பொருந்தாமை உள்ள ஒருவருடன் வாழ்ந்து போதுவது, ஒரு குடிலில் பாம்புடன் இருப்பது போல் அச்சமும் துன்பமும் தரும்; அதேபோಲ உட்பகை உண்டான உறவுகள் வாழ்வை கடுமையாக மாற்றும்.