சொற்களின் முழு பொருள், அவையின் தன்மை மற்றும் அவை ஒன்றாக கூடிய நிகழ்ச்சியை நன்கு அறிந்து, அதன் அடிப்படையில் பேசுவதே உண்மையான அறிவு.

சொல் சொல்லும் காலத்தையும் சூழலையும் அறிந்து, அதன் நன்மையை உணர்ந்து சரியாகப் பேசுவதே அறிவாளியின் பண்பு.

அவையின் தன்மையை அறியாதவன் சொற்களைப் பயன்படுத்தினாலும், அவற்றின் வகையையும் நன்கு அறியாததால் உண்மையான சொல்வன்மையை அடைய முடியாது.

அறிவாளிகளின் முன் அறிவு தூய்மையுடன் விளங்கும்படி நடந்து, அறிவில்லாதோரின் முன் வெண்சுண்ணாம்பு போல் தன்னை ஒழுக்கமுடன் காட்டிக் கொள்வதே நல்ல சொல்வன்மை.

சொல் செய்யும் முறையும், அவையின் உள்ளார்ந்த கருத்தையும் அறிந்தே பேசாமல் எல்லாருக்கும் பொய்போல் பேசுபவர்கள் உண்மையான பயனுக்குத் தேவையில்லை.

சொல் பொருளைத் தெளிவாக படித்து, தவறாமல் பேசுவோர் தான் உண்மையான அறிவாளர்கள்; சொல் சொல்லும் போது எதையும் தவற விடக்கூடாது.

பலரின் முன்னிலையில் சொல் சொல்லும்போது, அவையின் சுவாரஸ்யமும் அதன் பயனும் அறியாதவர்களின் முன்னிலையில் பேசுவது பயனில்லாதது.

சொல்வன்மை தவறாமல் நேர்மையாக வெளிப்படும் போது மட்டுமே அதை அறியாமையோடு சொல்வோர் பயன் கொடுக்காது.

சொல் சொல்லிய பிறகு அதன் வழிநிலை, அதன் பயன், அதன் தகுதி ஆகியவற்றை அறிவாற்றல் காட்டுகின்றது.

சொல்வதற்கும் சொல்லாமைக்குமான இடத்தை அறிவதில் தான் உண்மையான திறன்; தேவையற்ற சொற்களைச் சொல்லாமல் இருந்தாலேயே நிலையான செயல்திறன் வல்லது.