பல தொழில்களைச் செய்து சுழன்றாலும், **உலகம் உழவுத் தொழிலின் பின்னே இயங்குகிறது**; அதனால் எவ்வளவு துன்பம் இருந்தாலும் உழவை தலைமை தொழிலாக மதிக்க வேண்டும் என்பது இக் குறள்.

பிற தொழில்கள் செய்யாத **உழவர் தொழில்தான் உலகத்தைப் பற்கள்படுத்தி பொறுத்து நிற்கும் தொழில்**; அதனால் அவர்களே உலகத்தார்க்கு அச்சாணி போன்றவர்.

தாமே **உழவு செய்து வாழ்பவரே உண்மையாக வாழ்கிறார்**; பிறர் அவர்களைப் பொறுத்து, தொழுதுண்டு பின்செல்வார்கள்.

பயிர்களின் செழிப்பால் **தனது குடையின் நிழலைவிட கூட பல ஆட்சிகளின் குடைநிழலையும் காண்பதாகும் உயர்ந்த நிலையை உழவர் பெற முடியும்.**

தன் கையால் உழந்து **உணவை சம்பாதிப்பவனும், பிறர் கேட்கும்படியும் உதவும் பண்புடையவனும் பெரும் மதிப்புக்குரியவர்.**

உழவர் **தன் கையை வேலை செய்யாமல் வைத்திருந்தால் அவரின் நிலமும் மற்றவர்களாலும் விரும்பிக்கொள்ளப்படாது**; எனவே உழவை பின்பற்ற வேண்டும்.

நிலத்தை உழித்து **பழுத்த மண், உரம், நீர் ஆகியவற்றை சரியாகக் கையாள்பவராக இருந்தால்**, சிறந்த விளைவு கிடைக்கும் என்று கூறுகிறது.

இயற்கை வளத்தை உருவாக்கும் உழவிற்கு **எருவிடுதல், களை எடுப்பது, நீர் பாதுகாப்பு** போன்ற பணிகளின் முக்கியத்துவத்தை இது எடுத்துரைக்கிறது.

நிலத்திற்கு உரியவன் தினமும் சென்று **பயிர்களின் தேவைகளை கவனிக்கவில்லை என்றால் நிலம் பழைய மனைவிப் போன்றது போல விலகி விடும்** என்று கூறுகிறது.

**சோம்பியோடு நிலத்தில் அமர்ந்து இருப்பவரைக் காணும்போது**, நிலம் நகும் போல, நன்றி மற்றும் பெருமை நல்கும் நிலத்தைப் புரிந்து கொண்டால் அது நன்மையை தந்திடும்.