அறிவு அழிவாகாமல் எதிரிகளை எதிர்த்து காக்கும் கருவியாகவும், உள்ளக கோட்டையாகவும் இருக்கிறது.

மனம் வந்த வழியில் தீமையை தவிர்த்து நல்லதிற்குத் திருப்பவும், அந்நலனை தொடரவும் செய்வதே அறிவு.

எவரிடம் இருந்து கேட்டாலும், அந்த வார்த்தையின் உண்மையான பொருளைத் தெரிந்து கொள்ளும் திறன்தான் அறிவு.

சொல்வதையும் கேட்பதையும் நுண்ணறிவுடன் ஆராய்ந்து, ஆழமான கருத்துக்களை கண்டறிந்து உணர்வதே அறிவு.

உலக உறவைப் பெறுவது அறிவு; ஆனால் இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் ஒரே நிலையை மறுக்காமையும்தான் உண்மையான அறிவு.

உலகம் என்ன வகையில் நடைபெறும் என்று அறிந்து, அதற்கேற்ப சொந்த வாழ்வையும் அமைத்துக் கொள்வதே அறிவு.

அறிவு உடையோர் எதிர்காலத்தை முன்னறிந்து செயல்படுவர்; அறிவில்லாதோர் அதை அறிய இயலா வருந்தினரே.

பயப்பட வேண்டியதை மனதில் வைத்து அதற்கேற்ப அச்சமுண்டாக்போக வேண்டும்; அது அறிவாளிகளின் பணியே.

எதிர்பாராத தீமைகளால் அறிவாளி தாக்கப்பட மாட்டார்; ஏதேனும் வரக்கூடியவைகளை முன்னால் காக்க அறிவு உதவும்.

அறிவு உடையோருக்கு எல்லாவற்றின் முடியும் திறனும் உண்டு; அறிவில்லாதோருக்கு எதைப் பெற்றாலும் பயனில்லை.