பொருட்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான்அறத்துப்பால்

அதிகாரம் 40 : கல்வி

குறள் 391

கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக.

மு.வ விளக்கம்:

கற்றல் வேணும்; பிழை இல்லாமல் கற்ற பிறகு அந்தக் கல்விக்கு ஏற்ப நடந்து வாழ வேண்டும்.

குறள் 392

எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப
இவ்விரண்டும் கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு.

மு.வ விளக்கம்:

எண்ணும் அறிவும் எழுத்து அறிவும் இரண்டும் உள்ள உயிர்க்கு கற்றலும் அறிவாகும்; அதன்மூலம் தான் வாழ்க்கை உணரப்படுகிறது.

குறள் 393

கண்ணுடையர் என்பார் கற்றோர் முகத்திரண்டு
புண்ணுடையர் கல்லாதர்.

மு.வ விளக்கம்:

கண் உடையவர் என்று சொல்லப்படும் உயர்ந்தவர்கள் கற்றவர்கள் தான்; கல்லாதவர்கள் முகத்தில் புண் போல இழிவாக இருப்பர்.

குறள் 394

உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றுங்
கற்றார் கடையரே கல்லாதர்.

மு.வ விளக்கம்:

அறிவுடையோரின் முன்னிலையில் அறிவில்லாமல் இருப்பது போன்றவன் கற்றல் பயனில்லாதது போலவே.

குறள் 395

தொட்டனைத் தூறும் மணற்கேணி
மாந்தர்க்குக்கற்றனைத் தூறும் அறிவு.

மு.வ விளக்கம்:

மணலில் தொட்டனைத் தூறும் கேணி போல, மனிதர் கற்ற அளவுக்கு அறிவும் ஊறும் — அதுவே நம் அறிவின் வளம்.

குறள் 396

கற்றறிவான் கெட்டந்நெஞ்சினால் என்றத்தால்
அளவறிந்து அவனாச் செயல்.

மு.வ விளக்கம்:

கற்ற அறிவு இருந்தாலும் குற்றம் உள்ள மனதால் செயல் செய்தால் பயனில்லை; அறிவுடன் செயல்தான் விளைவு தரும்.

குறள் 397

பழையறிவை யுடையார் அனைவர்க்கும்
புதியறிவை யுடையார் கூடா பயன்.

மு.வ விளக்கம்:

பழைய அறிவி யுடையவருக்கு கூட புதிய அறிவு பயனாகாது; அறிவுக்கு வளர்ச்சியே முக்கியம்.

குறள் 398

ஏதிலார் கற்க மறுத்தார் கற்க
அதிலார் கெடுதல் தாம்.

மு.வ விளக்கம்:

கற்றல் ஒன்றை மறுத்தவர் தான் அந்தக் கற்றலின் பயனை இழக்கிறார்.

குறள் 399

கற்றாரின் கற்பவை மக்கள்அறிந்து
கல்லாதார்க்கு கற்றல்.

மு.வ விளக்கம்:

கற்றவரின் கற்பவை மற்றவர்கள் அறிந்து கற்றுக் கொள்வதே பொருத்தமானது.

குறள் 400

இல்‍லார்போலர் கற்றார்முன் நீங்கலார்
கற்கரிவின் வடியார் அவையால்.

மு.வ விளக்கம்:

கற்றாரின் முன்னிலையில் தாழ்ந்து நின்றாலும், கற்பதற்கான அறிவு இல்லாதவன் கற்றல் புகழைப் பெற மாட்டான்.