உள்ளத்தில் உண்மையாகநீங்காமல், வெளிப்புற நண்பராக நடிக்கும் ஒருவரின் நட்பு — சீரிடம் காணின் எறிதற்குப் பட்டடையைக் போல — நன்றானதல்ல; அது தீய நட்பு.

நம் இனத்தாராக இல்லாதவரோடு உள்ளத்தில் நெருங்காமல்போல் நடப்பு நட்பு — வெளிப்புற தோற்றம் போலவே — நம் மனதோடு தொடர்பில்லாதது.

பல நல்ல நூல்களையும் கற்றவனாக இருந்தாலும், மனத்தில் நல்ல பண்பில்லாமல் நடக்கும் நட்பு — நன்மை தராத நட்பு — பெரிதல்ல.

முகத்தில் இனிமையாகப் புன்னகைக்கிறவரின் நட்பு கூட, அவனின் உள்ளத்தில் தீமை இருந்தால் அஞ்சி விலக்கவேண்டும்.

உள்ளத்தில் நம்மோடு அருவருப்போ அல்லது நெருக்கம் இல்லாதவன்; அவரின் சொற்களைக் கேட்டாலும் நட்பாக நினைக்கக் கூடாது.

நட்பு போல உள்ளவர்தான் நன்மை சொன்னாலும், அவரின் உள்ளார்ந்த நோக்கம் சரியா இல்லையென்றால் நம் உணர்வால் அது உணரப்படும்; இதுபோல் கூடிய நட்பு கூட நன்மை தருவதில் குறை இருப்பின் உணர்ந்து விலக்க வேண்டும்.

அயல்நாட்டு நண்பராகவோ, எதிராக நடந்து மாதிரி காட்டும் நட்பு சொற்களை நம்புவது தீங்கு வர வைக்கும்; வெளிப்புறப் பாராட்டுகள் மூலம் நட்பாகப் போற்றும் சொற்கள் அனைத்தும் நன்மைக்கு வழிவிடாது.

தோழர் হিসেবে தோன்றினாலும், அவன் பின் நேரத்தில் பகையாக செயல்படும் போதும் — அக்கரைவீழ்தல், கண்ணீர் ஆகியவை கூட நன்மை தராது; இது கூடா நட்பின் தீமையை உணர வைக்கும்.

வெளிப்புறமாக நல்ல நட்பு போல நடந்து, உள்ளத்தில் நமக்கெதிராக இகழ்ச்சியை வைத்திருப்பவர்கள் — இத்தகைய நட்பு வாழ்க்கைக்கு தீங்கு தரும்.

எதிரி கூட நண்பராக்கலாம் என்பதற்குரிய நேரம் வரும் போது கூட, வெளிப்புற நட்பு தோன்றி உள்ளத்தில் பகை இருக்கும் ஒருவரை விட்டு விலகுங்கள் — இது மிகச்சிறந்த வாழ்க்கைப் பழக்கம்.