திருக்குறள் மாணவர் மன்றம் கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
பொருட்பால்
- இறைமாட்சி
- கல்வி
- கல்லாமை
- கேள்வி
- அறிவுடைமை
- குற்றங்கடிதல்
- பெரியாரைத் துணைக்கோடல்
- சிற்றினம் சேராமை
- தெரிந்து செயல்வகை
- வலியறிதல்
- காலமறிதல்
- இடனறிதல்
- தெரிந்து தெளிதல்
- தெரிந்து வினையாடல்
- சுற்றந் தழால்
- பொச்சாவாமை
- செங்கோன்மை
- கொடுங்கோன்மை
- வெருவந்த செய்யாமை
- கண்ணோட்டம்
- ஒற்றாடல்
- ஊக்கம் உடைமை
- மடி இன்மை
- ஆள்வினை உடைமை
- இடுக்கண் அழியாமை
- அமைச்சு
- சொல்வன்மை
- வினைத் தூய்மை
- வினைத்திட்பம்
- வினை செயல்வகை
- தூது
- மன்னரைச் சேர்ந்து ஒழுகல்
- குறிப்பறிதல்
- அவை அறிதல்
- அவை அஞ்சாமை
- நாடு
- அரண்்
- பொருள் செயல்வகை
- படை மாட்சி
- படைச் செருக்கு
- நட்பு
- நட்பாராய்தல்
- பழைமை
- தீ நட்பு
- கூடா நட்பு
- பேதைமை
- புல்லறிவாண்மை
- இகல்
- பகை மாட்சி
- பகைத்திறம் தெரிதல்
- உட்பகை
- பெரியாரைப் பிழையாமை
- பெண்வழிச் சேறல்
- வரைவின் மகளிர்
- கள்ளுண்ணாமை
- சூது
- மருந்து
- குடிமை
- மானம்
- பெருமை
- சான்றாண்மை
- பண்புடைமை
- நன்றியில் செல்வம்
- நாணுடைமை
- குடிசெயல் வகை
- உழவு
- நல்குரவு
- இரவு
- இரவச்சம்
- கயமை
அதிகாரம் 40 : கல்வி
குறள் 391
கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக.
கற்றல் வேணும்; பிழை இல்லாமல் கற்ற பிறகு அந்தக் கல்விக்கு ஏற்ப நடந்து வாழ வேண்டும்.
குறள் 392
எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப
இவ்விரண்டும் கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு.
எண்ணும் அறிவும் எழுத்து அறிவும் இரண்டும் உள்ள உயிர்க்கு கற்றலும் அறிவாகும்; அதன்மூலம் தான் வாழ்க்கை உணரப்படுகிறது.
குறள் 393
கண்ணுடையர் என்பார் கற்றோர் முகத்திரண்டு
புண்ணுடையர் கல்லாதர்.
கண் உடையவர் என்று சொல்லப்படும் உயர்ந்தவர்கள் கற்றவர்கள் தான்; கல்லாதவர்கள் முகத்தில் புண் போல இழிவாக இருப்பர்.
குறள் 394
உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றுங்
கற்றார் கடையரே கல்லாதர்.
அறிவுடையோரின் முன்னிலையில் அறிவில்லாமல் இருப்பது போன்றவன் கற்றல் பயனில்லாதது போலவே.
குறள் 395
தொட்டனைத் தூறும் மணற்கேணி
மாந்தர்க்குக்கற்றனைத் தூறும் அறிவு.
மணலில் தொட்டனைத் தூறும் கேணி போல, மனிதர் கற்ற அளவுக்கு அறிவும் ஊறும் — அதுவே நம் அறிவின் வளம்.
குறள் 396
கற்றறிவான் கெட்டந்நெஞ்சினால் என்றத்தால்
அளவறிந்து அவனாச் செயல்.
கற்ற அறிவு இருந்தாலும் குற்றம் உள்ள மனதால் செயல் செய்தால் பயனில்லை; அறிவுடன் செயல்தான் விளைவு தரும்.
குறள் 397
பழையறிவை யுடையார் அனைவர்க்கும்
புதியறிவை யுடையார் கூடா பயன்.
பழைய அறிவி யுடையவருக்கு கூட புதிய அறிவு பயனாகாது; அறிவுக்கு வளர்ச்சியே முக்கியம்.
குறள் 398
ஏதிலார் கற்க மறுத்தார் கற்க
அதிலார் கெடுதல் தாம்.
கற்றல் ஒன்றை மறுத்தவர் தான் அந்தக் கற்றலின் பயனை இழக்கிறார்.
குறள் 399
கற்றாரின் கற்பவை மக்கள்அறிந்து
கல்லாதார்க்கு கற்றல்.
கற்றவரின் கற்பவை மற்றவர்கள் அறிந்து கற்றுக் கொள்வதே பொருத்தமானது.
குறள் 400
இல்லார்போலர் கற்றார்முன் நீங்கலார்
கற்கரிவின் வடியார் அவையால்.
கற்றாரின் முன்னிலையில் தாழ்ந்து நின்றாலும், கற்பதற்கான அறிவு இல்லாதவன் கற்றல் புகழைப் பெற மாட்டான்.