படை, குடி, வளம், மக்களின் நட்பு மற்றும் அரண் போன்ற ஆறு உறுப்புகளையும் உடையவன் — அரசர்களுள் ஆண் சிங்கம் போல உயர்ந்து வலிமை பெறுவான்.

அரசனுக்கு தேவைப்படும் பண்புகளில் அஞ்சாமை, ஈகை, அறிவு, ஊக்கம் ஆகிய நான்கு பண்புகளும் சேர்ந்து இருந்தால் — அந்த அரசன் தன் நாட்டை நியாயமாக ஆளும்.

தூங்காமை (உழைப் பணி), கல்வி மற்றும் துணிவு ஆகிய மூன்றும் நீங்காமல் நடந்தால் — அரசன் நிலையாகவும் மக்களின் நலனுக்காகவும் ஆட்சி செய்ய முடியும்.

அறமற்றவற்றை நீக்கி, அறத்தை மட்டும் வலியுறுத்தி நடக்கும் அரசன் — மறையாமலேயே பேராசைக்கு உட்படாத உயர்ந்த மக்ஞர் ஆவான்.

பிறரை காக்கும் திறன், வைரம் போன்ற செங்கோல் (அரசின் பெருமை குறியீடு), மற்றும் மக்களை பாதுகாக்கும் திறன் ஆகியவை உடைய அரசன் — உண்மையான தலைவர் என மதிக்கப்படுவான்.

பொறுத்து கேட்கும் பண்பும் கடுஞ்சொல்லாத திறனுமானால் — அரசன் தன் நாட்டிற்கு மதிப்பும் நிலைத்திற்குமான ஆதரவும் பெறுவான்.

இனிமையான சொல்லை பயன்படுத்தி மக்களுக்கு நன்மை செய்வதும், அவற்றை காக்கவும் ஆற்றலும் உள்ள அரசனுக்கு — உலகம் புகழும் உயர்வு கிடைக்கும்.

நீதி முறையில் ஆட்சியை நடத்தி மக்களைப் பாதுகாப்பதற்கான திறன்களும் பண்புகளும் உள்ள அரசன் — மக்கள் அவரை தெய்வமாக போற்றுகிறார்கள்.

பிறரின் குறைகளை அமைதியாக (செய்தியை அல்லது குற்றத்தை) பொறுத்து கேட்பதும் — அரசின் பண்பு; இது அந்த அரசின் குடைநிழலில் உலகம் தங்கும் என்று தெரிவிக்கிறது.

கொடை வழங்குதல், அருள், செங்கோல் மற்றும் குடியோம்பல் ஆகிய நான்கு பண்புகளையும் உடையவர் — அந்த வேந்தர் தன்னுடைய ஆட்சிப் பணியில் அனைத்தையும் சரியாக செய்தான் என்று கூறப்படுகிறது.