எல்லா உயிர்களுக்கும் எக்காலத்திலும் ஒழியாமல் வருகின்ற பிறவித் துன்பத்தை உண்டாக்கும் விதையே ‘ஆசை’ ஆகும்.

ஒருவர் விரும்ப வேண்டியது பிறவாமை; ஆசை இல்லாத நிலையை விரும்பினால் அந்த நிலை கிடைக்கும்.

ஆசை இல்லாத நிலை தான் இவ்வுலகில் மிக உயர்ந்த செல்வம்; அதற்கு ஒப்பானது வேறு இல்லை.

தூய்மை என்பது ஆசை இல்லாத நிலையே; அதை விரும்பினால்தான் அது கிடைக்கும்.

‘பற்றற்றவர்’ என்று கூறப்படுபவர்கள் ஆசையற்றவர்களே; மற்றவர்கள் முழுமையாக ஆசையற்றவர்கள் அல்ல.

ஆசைக்கு அஞ்சி வாழ்வதே அறம்; ஏனெனில் பிறரை வஞ்சிப்பதற்கும் காரணம் ஆசையே ஆகும்.

ஆசையை முழுமையாக ஒழித்தால், வாழ்க்கையில் நல்ல நிலை எளிதில் கிடைக்கும்.

ஆசை இல்லாதவர்களுக்கு துன்பம் வராது; ஆசை இருந்தால் துன்பம் தொடர்ந்து பெருகும்.

ஆசை எனப்படும் பெருந்துன்பம் நீங்கினால், இன்பம் இடையறாது தொடரும்.

ஒருபோதும் நிறைவேறாத ஆசையை ஒழித்தால், அந்த நிலையே எப்போதும் மாறாத அமைதியை தரும்.