முழு அறமென்பதானால் எந்த ஓர் உயிரையும் கொல்லாமல் இருப்பதே உயர்ந்த செயலாகும்; கொல்லுதல் பிற தீய வினைகளையும் தரும்.

உள்ள உணவையும் பல உயிர்களையும் பாதுகாப்பதற்காக பகிர்ந்திடுவது போன்ற செயல்கள் அறநூல்களில் எல்லாவற்றிலும் தலைநிலை வகிக்கும்.

எந்த உயிரையும் கொல்லாதிருக்க வேண்டும் என்பது முதன்மையான நல்ல அறம்; அதற்கடுத்ததாக பொய்யாமையைப் பேசியல் நல்லது.

எந்த உயிரையும் கொல்லாத வாழ்வுறையை காக்கும் நெறி தான் நல்லறம் என்று கூறப்படுகின்றது.

நெஞ்சில் உள்ளக் கோலையை வெறுக்கும் மனிதர், வாழ்க்கையின் எல்லா நிலைகளிலும் கொல்லாமையை முதன்மையாக காக்கும் சிறந்தவர் ஆகிறார்.

கொல்லாமையை வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கும் மனிதரின் மேல், உயிரை அழிக்கும் குறிக்கும் கூற்றும் அவனிடம் செயல்படாது.

தன் உயிரை இழக்க நேர்ந்தாலும் கூட மற்றொரு உயிரை அழிக்கும் செயலில் ஈடுபடக்கூடாது.

கொலை செய்வதால் மிகுந்த நன்மை வரும் என நினைத்தாலும், அறநூலர் போன்ற சான்றோர் அதை கொலை எனப் பார்க்கும் போது அது இழிவான செயல்.

உயிர்களை கொலை செய்வதை தொழிலாகக் கொண்டவர்கள், அதன் தீமைபதை அறிந்தோர் மனதில் மிகவும் கீழானவர்களாகவே தோன்றுவர்.

நோயும் வறுமையுமே மிகுந்த தீய வாழ்க்கையில் வாழும் ஒருவர், முன்பு பல உயிர்களை கொலை செய்தவர் போலவே கருதப்படும்.