உதவி செய்ததற்குப் பதிலாக “நன்றி” அல்லது கைம்மாறு எதிர்பார்க்கக் கூடாது; மழை போல் உதவி செய்பவர்கள் எதையும் எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள்.

ஒருவன் உழைத்து சேர்த்த செல்வம், தகுதியுள்ளவர்களுக்கு உதவி செய்வதற்காகவே பயன்படுத்த வேண்டும்.

பிறருக்கு உதவும் “ஒப்புரவு” போன்ற நல்ல பண்பை இவ்வுலகத்திலும் மறுலோகத்திலும் பெறுவது மிக அரிது.

பிறருக்கு உதவி செய்வதே உண்மையான உயிர்வாழ்வு; உதவி செய்யாதவன் உயிருடன் இருந்தாலும் இறந்தவனாகக் கருதப்படுவான்.

பிறர்க்குத் துணை நிற்பவனின் செல்வம், ஊருக்குப் பயன்படும் நீர் நிறைந்த ஊருணியைப் போல அனைவருக்கும் நன்மை தரும்.

நல்ல பண்புடையவனிடம் செல்வம் சேர்ந்தால், அது ஊரின் நடுவில் பழம் தரும் மரம் போல அனைவருக்கும் பயன் தரும்.

பெருந்தகையுடைய ஒருவரிடம் செல்வம் சேர்ந்தால், அது மருந்து தரும் மரம் போல பலருக்கும் நீடித்த நன்மை தரும்.

செல்வம் இல்லாத நிலையிலும் கூட பிறருக்கு உதவி செய்வதை விட்டுவிடாதவர் தான் உண்மையான கடமை உணர்வாளர்.

உதவி செய்வதை கடமையாகக் கருதும் நல்லவர், தன்னிடம் செல்வம் இல்லாததால் உதவி செய்ய முடியாத நிலையிலும் வருந்துவார்.

ஒப்புரவு செய்ததாலே கேடு வந்தாலும், அந்த ஒப்புரவு செய்த செயல் ஒருவனுக்கு மிக மதிப்புடையதாகவே இருக்கும்.