செல்வங்களில் அருள் செல்வமே உயர்ந்த செல்வம்; பொருள் செல்வம் அருள் இல்லாதவரிடமும் இருக்கும்.

பல வழிகளால் ஆராய்ந்தாலும், வாழ்க்கைக்கு உண்மையான துணை அருளே என்பதால் அதையே நாடி வாழ வேண்டும்.

அருள் நிறைந்த மனம் உடையவர்களுக்கு அறியாமை நிறைந்த இந்த உலகம் அச்சம் தராது.

எல்லா உயிர்களையும் காக்கும் அருளுடையவர்க்கு, தன் உயிர்க்கே அஞ்ச வேண்டிய தீவினைகள் ஏற்படாது.

அருள் உடையவர்களுக்கு துன்பம் இல்லை; இந்த உலகமே அவர்களுக்கு நல்ல வழி தரும்.

பொருள் இழந்து சோர்ந்தவர் என அல்ல; அருளை இழந்து தீய செயல் செய்வோர்களே உண்மையில் கெட்டவர் எனப்படுவர்.

அருள் இல்லாதவர்க்கு மறுஉலக இன்பம் இல்லை; அதுபோல பொருள் இல்லாதவர்க்கு இவ்வுலக வாழ்வும் இனிதல்ல.

பொருள் இல்லாதவர் ஒருநாள் உயர்வு பெறலாம்; ஆனால் அருள் இல்லாதவர் எப்போதும் தாழ்விலேயே இருப்பார்.

அருள் இல்லாதவன் செய்யும் அறம், உண்மை பொருளை அறியாதவன் கண்டது போலவே பயனற்றதாக இருக்கும்.

வலிமையானவரிடம் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்பவன், பலவீனமானவரிடம் மட்டும் கொடுமை செய்வான்; அது அருள் இல்லாத பண்பு.