அறத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 21 : தீவினையச்சம்

குறள் 201

தீவினையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்
தீவினை என்னும் செறுக்கு.

மு.வ விளக்கம்:

தீமை செய்யும் பழக்கம் உள்ளவர்கள் தீமை செய்ய அஞ்சமாட்டார்கள்; ஆனால் அறிவும் அறமும் உள்ளோர் தீமை செய்வதின் பெருந்தீமையை உணர்ந்து அஞ்சுவர்.

குறள் 202

தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
தீயினும் அஞ்சப் படும்.

மு.வ விளக்கம்:

தீய செயல்கள் தீய விளைவுகளைத் தருவதால், அவை தீயினைவிடவும் அஞ்சப்பட வேண்டியவை.

குறள் 203

அறிவினுள் எல்லாந் தலையென்ப தீய
செறுவார்க்கும் செய்யா விடல்.

மு.வ விளக்கம்:

தன்னை வருத்துவோரிடமும் பகைவரிடமும் கூட தீமை செய்யாமல் இருப்பதே அறிவில் மிக உயர்ந்த பண்பு.

குறள் 204

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின்
அறஞ்சூழுஞ் சூழ்ந்தவன் கேடு.

மு.வ விளக்கம்:

மறந்தும் பிறர்க்கு கேடு விளையச் சூழக்கூடாது; அப்படி சூழ்ந்தால் அந்தத் தீமை அவனையே அழிக்கும்.

குறள் 205

இலனென்று தீயவை செய்யற்க செய்யின்
இலனாகும் மற்றுப் பெயர்த்து.

மு.வ விளக்கம்:

“என்னிடம் இல்லை” என்று காரணம் காட்டி தீய செயல்களைச் செய்யக்கூடாது; செய்தால் பின்னர் உண்மையிலேயே இல்லாதவனாகி விடுவான்.

குறள் 206

தீப்பால தான்பிறர்கண் செய்யற்க நோய்ப்பால
தன்னை அடல்வேண்டா தான்.

மு.வ விளக்கம்:

தன்னைத் துன்பம் அடைய விரும்பாதவன், பிறருக்குத் தீமை செய்யக்கூடாது.

குறள் 207

எனைப்பகை யுற்றாரும் உய்வர் வினைப்பகை
வீயாது பின்சென்றலும்.

மு.வ விளக்கம்:

எவ்வளவு பெரிய பகையை சந்தித்தவரும் தப்பிக்கலாம்; ஆனால் தீய செயல்களின் பகை தொடர்ந்து வந்தால் அது விடாமல் துன்புறுத்தும்.

குறள் 208

தீயவை செய்தார் கெடுதல் தன்னை
வீயா தடியுறைந் தற்று.

மு.வ விளக்கம்:

தீய செயல்களைச் செய்தவரை, அவை தரும் கேடு நிழல் போல விடாமல் தொடர்ந்து வரும்.

குறள் 209

தன்னைத்தான் காதலன் ஆயின் எனைத்தொன்றும்
துன்னற்க தீவினைப் பால்.

மு.வ விளக்கம்:

ஒருவர் தன்னை நேசிப்பவராக இருந்தால், எந்தச் சூழலிலும் தீய செயல்களில் சேரக்கூடாது.

குறள் 210

அருங்கேடன் என்ப தறிக மருங்கோடித்
தீவினை செய்யான் எனின்.

மு.வ விளக்கம்:

தீமை செய்தால் பெரிய கேடு வரும் என்று உணர்ந்து அதைத் தவிர்ப்பவன், அரிய கேடுகளிலிருந்து தப்புவான்.