அறம் தான் நமக்கு சிறப்பையும் செல்வமும் கொடுக்கும்; மேலும், அது வாழ்விற்கு நன்மையே தரும்.

அறத்தைப் போற்றிக் காக்காததும், அதை மறந்துவிடுவது அதற்கಿಂತ பெரிய தீமையே.

எத்தனையும் செய்யக்கூடிய வகையில் இருந்தாலும், இடையில்லாமல் எல்லா இடங்களிலும் அறத்தை செய்ய வேண்டும்.

மனம் தூய்மையாகியவர்தான் உண்மையான அறத்தை உடையவன்; பிறவற்றெல்லாம் புறநிலை.

பொறாமை, ஆசை, கோபம் மற்றும் தீய சொற்கள்-இவற்றை மனத்திலிருந்து தொலைத்து வாழ்வதே அறம்.

பிற்காலத்தை காத்திருக்காமல் இப்பொழுதே அறத்தைச் செய்யவேண்டும்; அது பிறகு நமக்கு துணையாக இருக்கும்.

அறவழி வாழ்க்கை என்பது, வாழ்க்கையின் இனமும் துன்பமும் இரண்டும் சமமாகவும் சமநிலையோடு ஏற்றுக்கொள்வது போலவே இருக்க வேண்டும்.

ஒருநாள் கூட அறத்தை தவறாமல் செய்யும் பயிற்சி, வாழ்க்கையின் வழியைக் கட்டியெழுப்பும் கல்லாகும்.

உண்மையான இன்பம் அறத்தை வாழ்வதிலையே; புறநிலை புகழ்-பிறவற்றில் இன்பமில்லை.

வாழ்நாளில் செயல் வழியாக வரும் நன்மைகள் அறத்தையே; அறத்தை செய்யாமல் தவிர்ப்பது பழியே.