பிறனுடைய உரிமையானவளை விரும்பி நடப்பது, அறத்தையும் பொருளையும் ஆராய்ந்து உணர்ந்தவர் கையாளக் கூடியது அல்ல.

அறநெறியில் நிற்பவர்களில், பிறனுடைய மனைவியை நாடுபவனைப் போல மிகப் பேதையர் யாரும் இல்லை.

அறிவுடையோர் தீமையைத் தவிர்த்து தெளிந்த வழியில் நடப்பார்கள்; பிறனுக்குரியவளிடம் தீமை எண்ணி நடப்பது அவர்களால் செய்யப்படாது.

சிறிதளவும் ஆராயாமல் பிறனுடைய மனைவியிடம் புகுதல் மிகக் கடுமையான தவறு.

எளிதாக கிடைக்கும் என்று எண்ணி பிறனுடைய மனைவியிடம் தவறாக நடப்பவனுக்கு, அந்தப் பழி என்றும் நீங்காது.

பிறன் மனைவியிடம் முறைகேடாக நடப்பவனிடம் பகை, பாவம், அச்சம், பழி ஆகிய நான்கும் நீங்காமல் இருக்கும்.

அறநெறிப்படி இல்வாழ்க்கை வாழ்கிறவன், பிறனுடைய மனைவியின் பெண் தன்மையை விரும்பாதவனே.

பிறனுடைய மனைவியை நோக்காமல் இருப்பது பெரிய ஆண்மையான பண்பு; அது அறமும் நிறைந்த ஒழுக்கமும் ஆகும்.

நற்பண்புடையவர் என்பவர், பிறருக்குரியவளின் தோளைத் தொடும் அளவுக்குக் கூட நெருங்காதவர்.

பிறரின் உரிமையானவளிடம் தவறாக ஈடுபடுவது கலவரத்தை உண்டாக்கும்; இது அறநெறி அல்ல என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார்.