அறத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 10 : இனியவை கூறல்

குறள் 91

இன்சொலால் ஈரம் அளைஇப் படிறுஇலவாம்
செம்பொருள் கண்டார்வாய்ச் சொல்.

மு.வ விளக்கம்:

உண்மையை அறிந்தவரின் இனிமையான சொற்கள் மனத்தில் ஈரத்தை ஏற்படுத்தும்.

குறள் 92

அகன்அமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து
இன்சொலன் ஆகப் பெறின்.

மு.வ விளக்கம்:

உள்ளத்தில் இருந்து வரும் இனிமையான சொற்களை மகிழ்ச்சியுடன் கூறுவது உயர்ந்த பண்பாகும்.

குறள் 93

முகத்தான் அமர்ந்து இனிதுநோக்கி அகத்தானாம்
இன்சொலினதே அறம்.

மு.வ விளக்கம்:

முகம் மலர்ந்து இனிச் சொற்களை உள்ளம் கலந்துகூட சொல்லுவது தான் அறம் ஆகும்.

குறள் 94

துன்புறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும் யார்மாட்டும்
இன்புறூஉம் இன்சொலவர்க்கு.

மு.வ விளக்கம்:

யாரிடத்திலும் இனிமையான சொற்களை பேசுபவருக்கு, துன்பமான வறுமை வரை இல்லாமல் போகும்.

குறள் 95

பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு
அணியல்ல மற்றுப் பிற.

மு.வ விளக்கம்:

பணிவும் இனிமையான சொற்களும் ஒருங்கிணைந்தால், அது ஒருவரின் சிறந்த அலங்காரம் போன்றது.

குறள் 96

அல்லவை தேய அறம்பெருகும் நல்லவை
நாடி இனிய சொலின்.

மு.வ விளக்கம்:

பிறர்க்கு நன்மை தரும் இனிய சொற்களை நாடி பேசினால், தீமைகள் குறைந்து அறம் அதிகமாகும்.

குறள் 97

நயன்ஈன்று நன்றி பயக்கும் பயன்ஈன்று
பண்பின் தலைப்பிரியாச் சொல்.

மு.வ விளக்கம்:

நன்றி மற்றும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் இனிய சொற்கள் தான் பண்பின் புகழ்பெறும் சொல்.

குறள் 98

சிறுமையுள் நீங்கிய இன்சொல் மறுமையும்
இம்மையும் இன்பம் தரும்.

மு.வ விளக்கம்:

குற்றமில்லாத இனிய சொற்கள் இன்றிலும் மறுநாளிலும் நமக்கு இன்பம் தரும்.

குறள் 99

இன்சொல் இனிதீன்றல் காண்பான் எவன்கொலோ
வன்சொல் வழங்குவது?

மு.வ விளக்கம்:

இனிமையான சொல் நிறைந்தவரின் சொற்கள் இனிதாக இருக்கும்; கடும் சொற்களால் பேச்சு நடத்துவது அரிது.

குறள் 100

இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்
கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று.

மு.வ விளக்கம்:

இனிய சொற்கள் இருக்கும்போது கடுமையான சொற்களைத் தெரிவது பழமையாக அல்ல; அது பழம்பழிக்கும் பழம் இல்லாததை உண்பதற்கே புதிய பழத்தை கைவிட்டது போல்.