அறத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 12 : நடுவு நிலைமை

குறள் 111

தகுதி எனவொன்று நன்றே பகுதியால்
பாற்பட்டு ஒழுகப் பெறின்.

மு.வ விளக்கம்:

பகைவர், நண்பர், அயலார் என்பவற்றின் பிறப்பினாலும் ஒருதலை சாயாமல் நியாயம் காக்கும்படியெல்லாரிடமும் சமமான நடத்தை காட்டுவதே நடுவுநிலமை.

குறள் 112

செப்பம் உடையவன் ஆக்கஞ் சிதைவின்றி
எச்சத்திற் கேமாப்பு உடைத்து.

மு.வ விளக்கம்:

நடுவுநிலைமையாளர் செல்வம் பெற்றாலும் அது அழியாமல் நீடிக்கும்; அவர் நீதியை தவறாமல் பேணுகிறான்.

குறள் 113

நன்றே தரினும் நடுவிகந்தாம் ஆக்கத்தை
அன்றே யொழிய விடல்.

மு.வ விளக்கம்:

நல்லது கிடைத்தாலும் நடுவுநிலையை இழந்து வரும் லாபத்தை உடனே விலக்க வேண்டும்.

குறள் 114

தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர்எச்சத்தாற்
காணப்ப படும்.

மு.வ விளக்கம்:

ஒருவர் தகுதியுடையவரா அல்லது தகுதியற்றவரா என்பது அவரவர் செயல்களால் வெளிப்படும்.

குறள் 115

கேடும் பெருக்கமும் இல்லல்ல
நெஞ்சத்துக்கோடாமை சான்றோர்க் கணி.

மு.வ விளக்கம்:

இழப்பும் லாபமும் வந்தாலும் மனம் ஒருபக்கம் சாயாமல் சமமாக நிற்பதே சான்றோரின் அழகு.

குறள் 116

கெடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக
நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு.

மு.வ விளக்கம்:

உலகம் நிலையாக இருக்க நடுவுநிலை தேவை; நீதியில் நிலைத்திருப்பவன் தாழ்வடைய மாட்டான்.

குறள் 117

சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல் அமைந்தொருபால்
கோடாமை சான்றோர்க் கணி.

மு.வ விளக்கம்:

தராசு போல சமமாக இருந்து ஒருபக்கம் சாயாமல் நடப்பதே நடுவுநிலைமை; இது சான்றோரின் சிறப்பு.

குறள் 118

சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல்
அமைந்தொருபால் கோடாமை சான்றோர்க் கணி.

மு.வ விளக்கம்:

நடுவுநிலைமையோடு செயல்படும் சான்றோரின் பண்பு, தாராசு போல சமமாக நிற்கும் தன்மையை காட்டும்.

குறள் 119

சொற்கோட்டம் இல்லது செப்பம் ஒருதலையா
உள்ளத்தான் தானும் கெடும்.

மு.வ விளக்கம்:

நடுவுநிலை இல்லாமல் ஒருபக்கம் சாய்ந்து பேசுபவனும், அவனுடைய நேர்மையும் அழிந்து போகும்.

குறள் 120

வாணிகஞ் செய்வார்க்கு வாணிகம் பேணிப்
பிறவும் தமபோல் செயின்.

மு.வ விளக்கம்:

வியாபாரம் செய்பவர்கள் பிறருடைய பொருளையும் தங்களுடையது போல மதித்து நேர்மையாக நடந்தால் அதுவே உண்மையான நடுவுநிலைமை.