பெற்றெடுப்பதற்கு கிடைக்கக்கூடிய செல்வங்களில் அறிவு உடைய நல்ல பிள்ளைகளைப் பெறுவது போல சிறப்புண்ட பேறு வேறெதுவுமில்லை.

பழி இல்லாத நல்ல பண்புடைய பிள்ளைகளைப் பெற்றால், அக் பிள்ளைகள் காரணமாக காலம் ஏழு பிறவிகளுக்குமே தீவினைகள் தொடாததாகும்.

மக்கள் பெற்றோருக்குச் சொந்தமான செல்வம் போன்றவர்கள்; அந்த மக்களின் நற்குணம் பெற்றோரின் நல்வினையால் உண்டாகிறது.

பிள்ளைகளின் சிறிய கைகளைத் தழுவி அவர்கள் கொடுக்கும் உணவு (கூழ்) அமிழ்தத்தைவிடவும் இனிமையானதாக இருக்கும்.

பிள்ளைகளின் உடலைத் தொடுதல் உடலுக்கு இன்பம் தரும்; அவர்கள் பேசும் மழலைச் சொற்களைக் கேட்பது காதிற்கு இன்பம் தரும்.

பிள்ளைகளின் மழலைப் பேச்சைக் கேட்காதவர்கள் தான் குழலிசையும் யாழிசையும் இனிமை என்று சொல்வார்கள்; மழலைச் சொல் தான் மிக இனியது.

தந்தை தன் மகனுக்குச் செய்யும் மிகப் பெரிய உதவி, அவனை அறிஞர்கள் கூடிய அவையில் முதன்மையாக இருக்கச் செய்வதே.

தங்களுடைய பிள்ளைகள் அறிவுடையவர்களாக இருப்பது, பெற்றோருக்கு மட்டுமல்ல உலகில் வாழும் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி தரும்.

தன் மகனை “சான்றோர்” (நல்லவர்/அறிவாளர்) என்று பிறர் சொல்லக் கேட்கும் தாய், அவனைப் பெற்ற நேரத்திலிருந்தே அதிகமாக மகிழ்வாள்.

மகன் தந்தைக்கு செய்யும் பெரிய உதவி, “இவன் தந்தை என்ன தவம் செய்தாரோ!” என்று உலகம் பாராட்டி சொல்லும் அளவுக்கு அவன் சிறந்தவனாக இருப்பதே.