திருக்குறள் மாணவர் மன்றம் கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
அறத்துப்பால்
மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.
- கடவுள் வாழ்த்து
- வான்சிறப்பு
- நீத்தார் பெருமை
- அறன் வலியுறுத்தல்
- இல்வாழ்க்கை
- வாழ்க்கைத் துணைநலம்
- மக்கட்பேறு
- அன்புடைமை
- விருந்தோம்பல்
- இனியவை கூறல்
- செய்ந்நன்றியறிதல்
- நடுவு நிலைமை
- அடக்கம் உடைமை
- ஒழுக்கம் உடைமை
- பிறனில் விழையாமை
- பொறையுடைமை
- அழுக்காறாமை
- வெஃகாமை
- புறங்கூறாமை
- பயனில சொல்லாமை
- தீவினையச்சம்
- ஒப்புரவறிதல்
- ஈ.கை
- புகழ்
- அருளுடைமை
- புலால் மறுத்தல்
- தவம்
- கூடா ஒழுக்கம்
- கள்ளாமை
- வாய்மை
- வெகுளாமை
- இன்னா செய்யாமை
- கொல்லாமை
- நிலையாமை
- துறவு
- மெய்யுணர்தல்
- அவா அறுத்தல்
- ஊழ்
அதிகாரம் 24 : புகழ்
குறள் 231
ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது
ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு.
வறியவருக்கு உதவி செய்து புகழ் பெறுவது தான் வாழ்வின் உண்மையான சிறப்பு; அது இல்லையெனில் வாழ்க்கையில் பயன் இல்லை.
குறள் 232
உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம்
இரப்பார்க்கொன்று ஈவார்மேல் நிற்க்கும் புகழ்.
பலர் பேசும் புகழ்களிலும் உயர்ந்தது, உதவி தேடும் வறியவர்க்கு உதவி செய்து பெறும் புகழே ஆகும்.
குறள் 233
ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால்
பொன்றாது நிற்பதொன்று.
உலகத்தில் அழியாமல் நிலைத்திருக்கும் உயர்ந்த செல்வம் புகழ்தான்; மற்றவை அனைத்தும் காலத்தால் அழியும்.
குறள் 234
நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின்
புலவரைப் போற்றாது புத்தேளுலகு.
உலகம் முழுவதும் நீடிக்கும் புகழை ஒருவர் பெற்றால், அவரை உலகமும் தேவர்களும் போற்றுவர்.
குறள் 235
நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க் கல்லால் அரிது.
துன்பங்களையும் கடந்து பிறர்க்கு பயன் தரும் வாழ்க்கை நடத்தி புகழ் பெறுவது திறமை உள்ளவர்க்கே சாத்தியம்.
குறள் 236
தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று.
உலகில் பிறந்தால் புகழுடன் பிறக்க வேண்டும்; புகழில்லாமல் வாழ்வதை விட, பிறக்காமலே இருப்பது நன்று என்பதே கருத்து.
குறள் 237
புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார்
தம்மை இகழ்வாரை நோவது எவன்.
புகழ் பெறும் வழியில் வாழாதவன், தன்னை இகழ்பவர்களைப் பற்றி வருந்தக் கூடாது; அதற்குக் காரணம் அவனே.
குறள் 238
வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம்
இசையென்னும் எச்சம் பெறாஅ விடின்.
உலகத்தில் நீடிக்கும் புகழை பெறாதவன், பலரால் இகழப்படுவான்.
குறள் 239
வசையிலா வண்பயன் குன்றும்
இசையிலா யாக்கை பொறுத்த நிலம்.
புகழில்லாத ஒருவரின் வாழ்க்கையைத் தாங்கும் நிலத்திற்கே கூட பெருமை குறையும்; புகழே உயர்வு தரும்.
குறள் 240
வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார்
இசையொழிய வாழ்வாரே வாழா தவர்.
புகழுடன் வாழ்வவரே உண்மையில் வாழ்வார்; புகழில்லாமல் வாழ்பவர் உயிரோடிருந்தாலும் வாழாதவரே.