அறத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 24 : புகழ்

குறள் 231

ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது
ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு.

மு.வ விளக்கம்:

வறியவருக்கு உதவி செய்து புகழ் பெறுவது தான் வாழ்வின் உண்மையான சிறப்பு; அது இல்லையெனில் வாழ்க்கையில் பயன் இல்லை.

குறள் 232

உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம்
இரப்பார்க்கொன்று ஈவார்மேல் நிற்க்கும் புகழ்.

மு.வ விளக்கம்:

பலர் பேசும் புகழ்களிலும் உயர்ந்தது, உதவி தேடும் வறியவர்க்கு உதவி செய்து பெறும் புகழே ஆகும்.

குறள் 233

ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால்
பொன்றாது நிற்பதொன்று.

மு.வ விளக்கம்:

உலகத்தில் அழியாமல் நிலைத்திருக்கும் உயர்ந்த செல்வம் புகழ்தான்; மற்றவை அனைத்தும் காலத்தால் அழியும்.

குறள் 234

நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின்
புலவரைப் போற்றாது புத்தேளுலகு.

மு.வ விளக்கம்:

உலகம் முழுவதும் நீடிக்கும் புகழை ஒருவர் பெற்றால், அவரை உலகமும் தேவர்களும் போற்றுவர்.

குறள் 235

நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க் கல்லால் அரிது.

மு.வ விளக்கம்:

துன்பங்களையும் கடந்து பிறர்க்கு பயன் தரும் வாழ்க்கை நடத்தி புகழ் பெறுவது திறமை உள்ளவர்க்கே சாத்தியம்.

குறள் 236

தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று.

மு.வ விளக்கம்:

உலகில் பிறந்தால் புகழுடன் பிறக்க வேண்டும்; புகழில்லாமல் வாழ்வதை விட, பிறக்காமலே இருப்பது நன்று என்பதே கருத்து.

குறள் 237

புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார்
தம்மை இகழ்வாரை நோவது எவன்.

மு.வ விளக்கம்:

புகழ் பெறும் வழியில் வாழாதவன், தன்னை இகழ்பவர்களைப் பற்றி வருந்தக் கூடாது; அதற்குக் காரணம் அவனே.

குறள் 238

வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம்
இசையென்னும் எச்சம் பெறாஅ விடின்.

மு.வ விளக்கம்:

உலகத்தில் நீடிக்கும் புகழை பெறாதவன், பலரால் இகழப்படுவான்.

குறள் 239

வசையிலா வண்பயன் குன்றும்
இசையிலா யாக்கை பொறுத்த நிலம்.

மு.வ விளக்கம்:

புகழில்லாத ஒருவரின் வாழ்க்கையைத் தாங்கும் நிலத்திற்கே கூட பெருமை குறையும்; புகழே உயர்வு தரும்.

குறள் 240

வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார்
இசையொழிய வாழ்வாரே வாழா தவர்.

மு.வ விளக்கம்:

புகழுடன் வாழ்வவரே உண்மையில் வாழ்வார்; புகழில்லாமல் வாழ்பவர் உயிரோடிருந்தாலும் வாழாதவரே.