அறத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 5 : இல்வாழ்க்கை

குறள் 41

இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய
மூவர்க்கும் நல்லாற்றின் நின்ற துணை.

மு.வ விளக்கம்:

பெற்றோர், வாழ்க்கைத் துணை மற்றும் பிள்ளைகள் என இயற்கையான மூவர்க்கும் நல்லாற்றில் உடையவர் ஆதரவாக இருப்பதே இல்வாழ்க்கை.

குறள் 42

பொழுதுணை யார்க்கும் இல்வாழ்க்கை
யார்மாட்டார் என்பார் புரிந்து.

மு.வ விளக்கம்:

வாழ்க்கை துணையாக இருக்க வேண்டிய பொழுதுணையை (அறம்-நும்மை) உணர்ந்து நடக்காதவன் இல்வாழ்க்கையைக் கையாள முடியாது.

குறள் 43

வீழ்ந்தர் வாழ்வார்க்குக் கெழுபொருள் வளங்கி
பகைவர்க் கில்லை இல்வாழ்க்கை.

மு.வ விளக்கம்:

வீழ்ந்து வாழும் ஒருவர் வாழ்விற்கு தேவையான பொருள் இருந்துப் பெரிதாகப் பெருகினாலும் பகைவர்க்கு அது இல்லை என்பதே அச்சத்தில் இல்வாழ்க்கை.

குறள் 44

பழிக்குப் பயமும் உள்ளத்தரைப் பிறர்க்குப்
பகுத்து உணர்தல் இல்வாழ்க்கை.

மு.வ விளக்கம்:

பழி பயமும் உள்ளதை பிறருக்கு பகிர்ந்து உண்பதும் இணைந்தால் வாழ்க்கையை ஒழுங்காக நடத்த முடியும்; அதுவே இல்வாழ்க்கை.

குறள் 45

அறத்தாற்றின் இல்வாழ்க்கை ஆற்றின்
இல்வாழ்க்கை சொன்னாரைப் பின்புலக.

மு.வ விளக்கம்:

அறத்தை வழிநடத்தி வாழ்பவருடைய வாழ்க்கையே உண்மையான இல்வாழ்க்கை; அதைச் சொல்லியாரை பின் தொடர வேண்டும்.

குறள் 46

உடையார் அனைவரும் உடைக்குந�
தினை போற்றி வாழ்கையின் முதல்வன்.

மு.வ விளக்கம்:

சக மனிதர்களின் வாழ்க்கைக் கடமைகளைப் போற்றி நடத்துபவன் வாழ்க்கையிலும் முதன்மையும் பெறுவான்.

குறள் 47

இல்வாழ்க்கை யுவர்கண் இல்வாழ்க்கை
குற்றம் செயின் குறை.

மு.வ விளக்கம்:

வாழ்க்கையின் இயல்பை உணராமல் குற்றமான வழியில் செயல்படுவது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய குறை.

குறள் 48

பழி இனிது நோற்பின் இல்வாழ்க்கை
குற்றம் அன்று பிற.

மு.வ விளக்கம்:

பழி மிக இனமானது என்பதை உணர்ந்து நோன்பான போதையில் வாழ்பவன் தவறடைவான் அல்ல; அது வாழ்வில் சிறந்தது. :contentReference[oaicite:9]{index=9}

குறள் 49

துணைக்கரவாக விழுப்பம் பெறும்
துணை இல்லாதார் இல்வாழ்க்கை.

மு.வ விளக்கம்:

வாழ்க்கையில் பொதுவாக உதவும் துணைகளும் ஆதரவுமின்றியவர் உண்மையான இல்வாழ்க்கையை அடைய மாட்டான்.

குறள் 50

வீழ்சிற்றற் கருதியார் வாழ்வின் சொற்பின்
வாழ்வின்கண் விலங்கு வேண் னாது.

மு.வ விளக்கம்:

இல்வாழ்க்கையின் நெருக்கத்தை உணர்ந்த மனிதன் வாழ்வின் சொற்பினையும் யாரும் விலக்க முடியாது என்பதே வாழ்வின் சிறப்பு.