நடுவுநிலைமையில்லாமல் பிறரின் நல்ல பொருளைக் கவர நினைத்தால், அவன் குடும்பம் அழியும்; குற்றமும் சேரும்.

பெரிய பயன் கிடைக்கும் என்ற ஆசையால் பிறருடைய பொருளை விரும்பி பழியான செயல்களைச் செய்ய, நடுவுநிலைமை உடையவர்கள் நாணி விலகுவார்கள்.

சிறிய இன்பத்தை விரும்பி அறமல்லாததைச் செய்யாதவர்கள், அதைவிட உயர்ந்த இன்பத்தை விரும்புவார்கள்.

ஐம்புலன்களையும் வென்ற அறிவுடையவர், “எனக்கு இல்லை” என்று எண்ணி பிறருடைய செல்வத்தை விரும்ப மாட்டார்.

பிறருடைய பொருளை விரும்பி வெறியுடன் செயல்படுவானுக்கு, அவன் அறிவு எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் பயனில்லை.

அறநெறியில் நிலைத்திருப்பவன் கூட பிறருடைய பொருளை விரும்பி தீய எண்ணம் கொண்டால் அவன் நாசமடைவான்.

பிறருடைய பொருளை விரும்பி வரும் ஆக்கம் தோன்றினாலும், அதன் பயன் நல்லதாக முடிவதற்கு அரிது.

தன் செல்வம் குறையாமல் இருக்க விரும்பினால், பிறருடைய பொருளை விரும்பாதிருப்பதே சரியான வழி.

அறத்தை அறிந்து பிறருடைய பொருளை விரும்பாத அறிவுடையவரையே செல்வம் நாடி சேரும்.

வரும் துன்பத்தை எண்ணாமலும், வெற்றியையும் பெருமையாகக் கருதாமலும், பிறருடைய பொருளை விரும்பாதிருப்பதே வெஃகாமை ஆகும்.