பிறர் நமக்குச் செய்த உதவியின் நன்மை, பூமியும் வானும் கொடுக்கக்கூடிய உதவியால் கூட ஈடானதாகப் болмайும்.

தேவைக்கேற்ப நேரத்தில் செய்யப்படும் உதவி சிறியதாக இருந்தாலும், அதன் நன்றியை உணர்தல் மிக உயர்ந்தது.

நன்மைக்கு தூணாக செயல்பட்ட உதவி, அதன் பயனை ஆராய்ந்தால், கடலுக்குமேல் பெரியதாக தோன்றும்.

தினையளவு சிறிய உதவியாக இருந்தாலும், அதன் பயனைக் கண்டுப் புரிந்தவர்களுக்குத் தான் அது பெரிது விரும்பத்தக்க உதவியாகத் தோன்றும்.

உதவி செய்யும் போது அந்த உதவியின் அளவை பொருள் பற்றி எண்ணாதே; உதவி செய்யும் நன்மையின் தன்மையே முக்கியம்.

நமக்கு உதவியவரின் நன்மையை மறக்காதே; துன்பத்தில் துணையாக நிற்கும் நட்பையும் புறக்கணிக்காதே.

நன்மையை மனதில் வைத்திருப்பதும், அதை மதிப்பதும் நண்பரின் நலனுக்கே ஏற்புடையது.

பிறர் செய்த நன்மையை மறப்பது நல்லது இல்லை; ஆனால் அவரின் தீமையை உடனே மறக்குவது பண்பானது.

ஒருவர் நமக்கு அலைத்துத் தீங்கு செய்தாலும், அவர் முன்பு செய்த நன்மையை நினைத்தாலே அந்த தீங்கின் தாக்கம் குறையும்.

பிறர் செய்த நன்மையை மறந்தவர்களுக்கு வாழ்வின் உயரமும் போகாது; நன்றி உணர்வுடையவரே உயர வாழ்வு பெறுவார்.