உள்ளத்தில் உள்ள அன்பை அடக்கி வைக்க முடியாது; அன்புடையவர் துன்பமடைந்தால் அது கண்ணீராக வெளிப்படும்.

அன்பில்லாதவர்கள் தமக்கே உரியவர்களாக இருப்பார்கள்; அன்புடையவர்கள் பிறருக்காகவும் வாழ்பவர்கள் ஆவர்.

உயிர்களுக்கு இயல்பான பண்பு அன்போடு இணைந்து நடப்பதே ஆகும்.

அன்பு ஆர்வத்தை உண்டாக்கும்; அந்த ஆர்வமே மீண்டும் அன்பை வளர்க்கும்.

உலகில் நிலையாக வாழ்வதற்கான வழி அன்போடு வாழ்வதே ஆகும்.

அறத்திற்கு மட்டும் அன்பு துணை என நினைப்பவர் அறியாதவர்; அன்பே வீரத்திற்கும் துணையாகும்.

அன்பில்லாத அறம், எலும்பில்லாத உடல் வெயிலில் காய்வதுபோல் பயனற்றதாகும்.

அன்பு இல்லாத வாழ்க்கை, வறண்ட நிலத்தில் வளர்ந்த உலர்ந்த மரத்தைப் போன்றது.

அன்புடையவர்களுக்கு வெளிப்புறத் துன்பங்கள் நீங்கும்; அன்பில்லாதவர்களுக்கு உள்ளத்திலேயே குறை உண்டு.

உயிர் வாழ்வதற்கான அடிப்படை அன்பே; அன்பில்லாத உடல் எலும்பும் தோலும் மட்டும் கொண்ட உடலைப் போன்றது.