திருக்குறள் மாணவர் மன்றம் கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
இன்பத்துப்பால்
மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.
- தகை அணங்குறுத்தல்
- குறிப்பறிதல்
- புணர்ச்சி மகிழ்தல்
- நலம் புனைந்து உரைத்தல்
- காதற் சிறப்புரைத்தல்
- நாணுத் துறவுரைத்தல்
- அலர் அறிவுறுத்தல்
- பிரிவு ஆற்றாமை
- படர்மெலிந் திரங்கல்
- வான்சிறப்பு
- பசப்புறு பருவரல்
- தனிப்படர் மிகுதி
- நினைந்தவர் புலம்பல்
- கனவுநிலை உரைத்தல்
- பொழுதுகண்டு இரங்கல்
- உறுப்புநலன் அழிதல்
- நெஞ்சொடு கிளத்தல்
- நிறையழிதல்
- அவர்வயின் விதும்பல்
- குறிப்பறிவுறுத்தல்
- புணர்ச்சி விதும்பல்
- நெஞ்சொடு புலத்தல்
- புலவி
- புலவி நுணுக்கம்
- ஊடலுவகை
அதிகாரம் 132: புலவி நுணுக்கம்
குறள் 1311
பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணிற் பொதுவுண்பர்
நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு.
பெண் தன்மை உடையவர்கள் அனைவரும் தமதம் கண்களால் பொதுப் பொருளாகக் கண்டு உண்பதால் நான் உன் பரந்த மார்பை ஒழுக்கவின்றி அணைப்பேன்.
குறள் 1312
ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை
நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து.
காதலருடன் சேர்ந்திருப்பதாக ஊடமாகத்தான் நிகழ்ந்தது போலும்; “நீடுவாழ்க” என்று வாழ்த்த சொல்ல வேண்டுமென்று நினைத்து அவர் தும்மினார்.
குறள் 1313
கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
காட்டிய சூடினீர்.
கிளையில் மலர்ந்த பூவை சூட்டினாலும், அதை விரும்பும் தீண்டலுக்காகவே காட்டினீர்கள் எனக்குக் கோபத்தோடும் காயத்தோடும் உணர்வு தோன்றுகிறது.
குறள் 1314
யாரினுங் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
யாரினும் யாரினும் என்று.
“யார் என்பதை நினைத்தேன்” என்று சொன்னேன்; ஆனால் அவள் “யாரும் இல்லாமல் நீ மட்டும் எனை காதலிக்கிறாயா?” என்று கேட்டு ஊடல் கொண்டாள்.
குறள் 1315
இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலாம் என்றேனாக்
கண்நிறை நீர்கொண்டனள்.
“இந்நிறைப்பிறப்பில் நாங்கள் பிரியமாவோம்” என்று சொன்னேன்; அப்படியானால் மறுபிறப்பிலிருந்தும் பிரிவு ஏற்படும் என்று எண்ணி அவள் கண்களில் நீர் நிரம்பியது.
குறள் 1316
உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்.
“நான் உனக்குள் இருந்தேன்” என்று சொன்னேன்; “அறிந்ததும் மறந்ததும்” என்று சொல்லி அவள் கோபத்தால் கலங்கிச் சீண்டும் நிலை புலத் தளரம் போலயே.
குறள் 1317
வழுத்தினாள் தும்மினேன் ஆக அழித்தழுதாள்
யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று.
நீங்கள் தும்மினேன் என்று கூறினீர்கள்; ஆனால் அவள் “யார் உன்னை நினைத்ததால் தும்மினீர்?” என்று கேட்டு அழுதாள்.
குறள் 1318
தும்முச் செறுப்பழுதாள் நுமருள்ளல்
எம்மை மறைத்திரோ என்று.
அவள் ஊடல் காரணமாக தோன்றும் தும்மலை அடக்க முயன்றதால், அதை மறைத்து நான் என்னை நினைப்பதை அவள் அறிவதில்லை என்று அழுதாள்.
குறள் 1319
தன்னை உணர்த்தினும் காயும் பிறர்க்கும்நீர்
இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று.
ஊடல் கொண்டிருந்தபோது அவளை மகிழ்த்தாலும், பிறரையும் காதலிப்பதாக எண்ணி அவள் கண்ணீர் விட்டு கோபம் கொண்டாள்.
குறள் 1320
நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும்
அனைத்துநீர் யாருள்ளி நோக்கினீர்.
அவள் அழகை நினைத்து மட்டும் நேசமாகப் பார்த்தாலும், “யாருடன் ஒப்பிட்டு தான் எனை பார்கிறாய்?” என்று உடனே கோபம் எழுகிறது.