இன்பத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 120 : தனிப்படர் மிகுதி

குறள் 1191

தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர்
வீழ்வாரின் வீழப் படுவர் எனின்

மு.வ விளக்கம்:

காதல் செய்வோரும், அவரால் காதல் பெறப்படுபவரும், இருவரும் அன்பின் இனிமையை உணரும் நிலையில் இருப்பர்.

குறள் 1192

வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால்
வீழ்வார்க்கு வீழப் படுதல்

மு.வ விளக்கம்:

வாழ்க்கைக்கு மழை எவ்வளவு தேவையோ, அதுபோல காதலருக்கு பரஸ்பரமான காதல் அவசியமானது.

குறள் 1193

வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு
இன்பம் பயக்கும் துணை

மு.வ விளக்கம்:

இருபுறமும் காதல் கொண்டவர்களுக்கே அந்த உறவு உண்மையான இன்பத்தை தரும்.

குறள் 1194

வீழப் படுவார் கெழீஇயிலர்
வீழ்வார் பயன்

மு.வ விளக்கம்:

ஒருபக்கம் மட்டும் காதல் கொண்டால் அந்த காதல் பயனற்றதாகிவிடும்.

குறள் 1195

நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன்
செய்கை பயன்

மு.வ விளக்கம்:

நாம் காதல் கொண்டாலும், எதிர்பக்கம் அன்பில்லையெனில் அந்த உறவால் எந்த பயனும் இல்லை.

குறள் 1196

ஒருதலையான் இன்னாது காதல்
இருதலைப்படின் இன்பம்

மு.வ விளக்கம்:

ஒருபுறக் காதல் துன்பம் தரும்; இருபுறமும் காதல் இருந்தால் அதுவே இன்பம்.

குறள் 1197

பருவரலும் பைதலும் காண்டல்
ஒருதலையான்

மு.வ விளக்கம்:

ஒருபக்கம் மட்டும் காதல் இருந்தால் மன வேதனை அதிகரிக்கும்.

குறள் 1198

வீழ்வாரின் இன்சொல் பெறாஅது
உயிர் வாடும்

மு.வ விளக்கம்:

காதலரின் இனிய சொல்லே இல்லையெனில் உயிரே வாடும் நிலை ஏற்படும்.

குறள் 1199

நசையார் நல்கார் எனினும்
செவிக்கின்பம்

மு.வ விளக்கம்:

காதல் இல்லையெனினும், அவரைப் பற்றிய சொற்கள் கேட்க இனிமையாக இருக்கும்.

குறள் 1200

உறாஅர்க்கு உரைப்பது துன்பம்
காதல் நோய்

மு.வ விளக்கம்:

காதல் இல்லாதவரிடம் காதல் துன்பத்தைச் சொல்வது பயனற்றது.