மழை பெய்து உலகை வாழ வைத்துச் சென்று வருவதால், அந்த மழையை உயிர்கள் அனைவருக்கும் ஊட்டமூட்டும் *அமிழ்தம்* எனப் பார்க்க வேண்டியது உரியது.

மழை, உணவுப் பொருள்களை விளைவித்து தருவதோடு உடலில் வைக்கப்படும் நீராகவும் செயல்படுகிறது; எனவே அது வாழ்விற்கு அவசியமான வரவாகும்.

கிடைக்க வேண்டிய நேரத்தில் மழை பெய்யாமல் போனால், கடல் சூழ்ந்த சூழலும் இருந்தால் கூட பசி கொடுமையாய் நிலைத்து மக்களையும் உயிர்களையும் வறட்சி படுத்தும்.

மழையில்லாத நிலங்களில் பயிர் வளராது; எனவே உணவு வடிவான அரிசி மழையின் அருளால் மட்டுமே செழிக்கும்.

மழை இல்லாத சூழல் உயிர்களின் வாழ்வைப் பாதிக்கும்; மழையினாலும், அது கடைக்கோட்டாகச் செயல்பட்டு உலகை வளமுறுக்கும் என்பதும் ஈர்ப்பாக சொல்லப்படுகிறது.

மழை இல்லாமல் கடும் வறட்சியான சூழல் இருந்தால் பசும்புல் கூட வளமடைந்து முளைக்கும் இடமாய் இருக்காது; இது மழையின் பெறுமானத்தை வலியுறுத்துகிறது.

மழை இல்லாவிட்டால் நீர் உறையி பெரிய கடலும் தன் நீர்மையை இழக்கும்; இது உலக வாழ்வுக்கும் பெரும் இழிவான விளைவாகும்.

மழை இல்லாத சூழல், இழக்கப்பட்ட பூசைகள் மற்றும் வழிபாடுகள் போல் உலக மரபுகளையும் சமூக ஆன்மீக செயல்களையும் பாதிக்கும்.

மழை இல்லாத உலகத்தில் தானமும் தவமும் போன்ற நன்மைகள் நிலைத்திருக்க இயலாது; இது சமூக ஒழுக்கம் மற்றும் மனித பண்பையும் பாதிக்கும் ஆழமான விளைவாகும்.

நீர் இல்லாமல் உலக வாழ்வு நடைபெறாது; இதுதான் மழையின் முக்கியத்துவத்தை திருக்குறள் சொல்லுகிறது — நீர் இல்லாமல் ஒழுக்கம் படையாதது போல தான்.