நினைத்த அளவிலும் கண்ட அளவிலும் உள்ள மகிழ்ச்சி கள்ளத்தில் கிடையாது; அது காமத்திற்கு மட்டும் உண்டு — அப்படியே காதல் இன்பம் மனதை கிளரச் செய்கிறது.

காதல் மிகப் பெரிதாக நிறைந்தது என்றால் கூடினாலும், தினையளவு போதுமான ஊடல் கூட அல்லாமல் இருக்க வேண்டும் — அதுவே உண்மையான காதல் நிலை.

காதலன் என்னை நேசமின்றி புறக்கணித்து தன் விருப்பப்படி நடக்கட்டும் — என் கண்கள் அவரைக் காணாமல் அமைதி பெறாது.

தோழி! நான் சேர்க்கரை நோக்கி சென்றேனா — ஆனால் என் நெஞ்சு முன்னால் இருந்த எண்ணத்தை மறந்து, காண கண்ணோடு செல்லவே சென்றது.

எழுதும்போது கோலை காணாத கண்கள் போல, காதலனை நேரில் பார்த்தபோது அவனது குறைகளை நான் காணாமல் விட்டுவிடுகிறேன்.

நான் காதலனை காணும்போது அவர் தவறுகளை நினைக்க மாட்டேன்; பார்க்காதபோது வேறு நல்லவற்றை கூட அடையாளம் காண மாட்டேன்.

வெள்ளம் கொண்டே செல்லும் 것을 தெரிந்தாலும் நீ dedans குதிக்கிறாய் போல, பயன்படும் இல்லாத ஊடல் என்ன பயனாகும்?

அவன் செய்த தவறான செயல்களும் என்னை கவர வேணுமென்றுணர்த்துகின்றன — அது கள்ளுண்டு இருந்தாலும் கூட.

காதல் இன்பம் மலரைவிட மென்மையும் இனத்துமானதாகவும் உள்ளது; அதை உணர்ந்து அனுபவிப்பவர்கள் சிலரே தான்.

அவள் கண் பார்வையில் காதல் பிணங்கியது; பிறகு தழுவுதலை விரும்பி, ஆழமான இணைப்பை காணவே விரைந்து கலந்தார்.