இன்பத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 132: புலவி நுணுக்கம்

குறள் 1311

பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணிற் பொதுவுண்பர்
நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு.

மு.வ விளக்கம்:

பெண் தன்மை உடையவர்கள் அனைவரும் தமதம் கண்களால் பொதுப் பொருளாகக் கண்டு உண்பதால் நான் உன் பரந்த மார்பை ஒழுக்கவின்றி அணைப்பேன்.

குறள் 1312

ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை
நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து.

மு.வ விளக்கம்:

காதலருடன் சேர்ந்திருப்பதாக ஊடமாகத்தான் நிகழ்ந்தது போலும்; “நீடுவாழ்க” என்று வாழ்த்த சொல்ல வேண்டுமென்று நினைத்து அவர் தும்மினார்.

குறள் 1313

கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
காட்டிய சூடினீர்.

மு.வ விளக்கம்:

கிளையில் மலர்ந்த பூவை சூட்டினாலும், அதை விரும்பும் தீண்டலுக்காகவே காட்டினீர்கள் எனக்குக் கோபத்தோடும் காயத்தோடும் உணர்வு தோன்றுகிறது.

குறள் 1314

யாரினுங் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
யாரினும் யாரினும் என்று.

மு.வ விளக்கம்:

“யார் என்பதை நினைத்தேன்” என்று சொன்னேன்; ஆனால் அவள் “யாரும் இல்லாமல் நீ மட்டும் எனை காதலிக்கிறாயா?” என்று கேட்டு ஊடல் கொண்டாள்.

குறள் 1315

இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலாம் என்றேனாக்
கண்நிறை நீர்கொண்டனள்.

மு.வ விளக்கம்:

“இந்நிறைப்பிறப்பில் நாங்கள் பிரியமாவோம்” என்று சொன்னேன்; அப்படியானால் மறுபிறப்பிலிருந்தும் பிரிவு ஏற்படும் என்று எண்ணி அவள் கண்களில் நீர் நிரம்பியது.

குறள் 1316

உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்.

மு.வ விளக்கம்:

“நான் உனக்குள் இருந்தேன்” என்று சொன்னேன்; “அறிந்ததும் மறந்ததும்” என்று சொல்லி அவள் கோபத்தால் கலங்கிச் சீண்டும் நிலை புலத் தளரம் போலயே.

குறள் 1317

வழுத்தினாள் தும்மினேன் ஆக அழித்தழுதாள்
யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று.

மு.வ விளக்கம்:

நீங்கள் தும்மினேன் என்று கூறினீர்கள்; ஆனால் அவள் “யார் உன்னை நினைத்ததால் தும்மினீர்?” என்று கேட்டு அழுதாள்.

குறள் 1318

தும்முச் செறுப்பழுதாள் நுமருள்ளல்
எம்மை மறைத்திரோ என்று.

மு.வ விளக்கம்:

அவள் ஊடல் காரணமாக தோன்றும் தும்மலை அடக்க முயன்றதால், அதை மறைத்து நான் என்னை நினைப்பதை அவள் அறிவதில்லை என்று அழுதாள்.

குறள் 1319

தன்னை உணர்த்தினும் காயும் பிறர்க்கும்நீர்
இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று.

மు.వ விளக்கம்:

ஊடல் கொண்டிருந்தபோது அவளை மகிழ்த்தாலும், பிறரையும் காதலிப்பதாக எண்ணி அவள் கண்ணீர் விட்டு கோபம் கொண்டாள்.

குறள் 1320

நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும்
அனைத்துநீர் யாருள்ளி நோக்கினீர்.

மు.வ விளக்கம்:

அவள் அழகை நினைத்து மட்டும் நேசமாகப் பார்த்தாலும், “யாருடன் ஒப்பிட்டு தான் எனை பார்கிறாய்?” என்று உடனே கோபம் எழுகிறது.