திருக்குறள் மாணவர் மன்றம் கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
இன்பத்துப்பால்
மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.
- தகை அணங்குறுத்தல்
- குறிப்பறிதல்
- புணர்ச்சி மகிழ்தல்
- நலம் புனைந்து உரைத்தல்
- காதற் சிறப்புரைத்தல்
- நாணுத் துறவுரைத்தல்
- அலர் அறிவுறுத்தல்
- பிரிவு ஆற்றாமை
- படர்மெலிந் திரங்கல்
- வான்சிறப்பு
- பசப்புறு பருவரல்
- தனிப்படர் மிகுதி
- நினைந்தவர் புலம்பல்
- கனவுநிலை உரைத்தல்
- பொழுதுகண்டு இரங்கல்
- உறுப்புநலன் அழிதல்
- நெஞ்சொடு கிளத்தல்
- நிறையழிதல்
- அவர்வயின் விதும்பல்
- குறிப்பறிவுறுத்தல்
- புணர்ச்சி விதும்பல்
- நெஞ்சொடு புலத்தல்
- புலவி
- புலவி நுணுக்கம்
- ஊடலுவகை
அதிகாரம் 114 : நாணுத் துறவுரைத்தல்
குறள் 1131
காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கேம
மடலல்ல தில்லை வலி.
காமத்தால் துன்புற்று வருந்துகின்றவர்க்கு மடலூர்தல் அல்லாமல் வேறு வலிமையான துணை இல்லை.
குறள் 1132
நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து.
காதல் துன்பத்தைத் தாங்க முடியாத உடலும் உயிரும் நாணத்தை நீக்கி மடலூர்தலுக்குத் துணிந்தன.
குறள் 1133
நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
காமுற்றார் ஏறும் மடல்.
முன்பு நாணமும் நல்ல ஆண்மையும் கொண்டிருந்த நான், இப்போது காதலுக்காக மடலூர்தலை ஏற்கின்றேன்.
குறள் 1134
காமக் கடும்புனல் உய்க்குமே நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை.
கடுமையான காம வெள்ளம், நாணமும் நல்ல ஆண்மையும் எனும் தோணிகளை அடித்துச் செல்கிறது.
குறள் 1135
தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்.
காதலி மடலூர்தலின் துயரையும், தொடரும் நினைவுத் துன்பத்தையும் எனக்குத் தந்தாள்.
குறள் 1136
மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படலொல்லா பேதைக்கென் கண்.
என் கண்கள் உறங்காமல் தவிக்கின்றன; நள்ளிரவிலும் மடலூர்தலை நினைக்கிறேன்.
குறள் 1137
கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணிற் பெருந்தக்க தில்.
கடல் போன்ற காதல் துன்பத்தை அனுபவித்தும் மடலேறாத பெண்ணின் பெருமையைவிட பெரிதானது எதுவுமில்லை.
குறள் 1138
நிறையரியர் மன்னளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.
காமம் மறைவாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாலும், அது மன்றத்திலும் வெளிப்பட்டு விடுகிறது.
குறள் 1139
அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேயென் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு.
யாருக்கும் தெரியாது என்று எண்ணிய என் காதல், தெருவில் பரவி பலருக்குத் தெரிந்ததாக ஆகிவிட்டது.
குறள் 1140
யாம்கண்ணிற் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.
நான் அனுபவித்த துன்பத்தை அறியாதவர்கள், நேரில் பார்த்து நகைக்கின்றனர்.