இன்பத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 124 :உறுப்புநலன் அழிதல்

குறள் 1231

சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
நறுமலர் நாணின் கண்

மு. வ. விளக்கம்:

பிரியமானவர் தொலைவில் இருப்பதை நினைத்து அழுததால், கண்கள் தமது இயல்பான அழகை இழந்து, மலர்களுக்கே நாணம் தரும் நிலையில் ஆனது.

குறள் 1232

நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனிவாரும் கண்

மு. வ. விளக்கம்:

காதலர் அன்பளிக்காத நிலையை வெளிப்படுத்துவது போல, கண்கள் பசலை நிறம் கொண்டு கண்ணீர் வடிக்கின்றன.

குறள் 1233

தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும்
மணந்தநாள் வீங்கிய தோள்

மு. வ. விளக்கம்:

இணைந்திருந்த காலத்தை நினைவூட்டும் தோள்கள் இப்போது மெலிந்து, பிரிவின் வேதனையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

குறள் 1234

பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும்
துணைநீங்கித் தொல்கவின் வாடிய தோள்

மு. வ. விளக்கம்:

துணை பிரிந்ததால், முன்பு அழகாக இருந்த தோள்கள் மெலிந்து, பழைய எழிலை இழந்தன.

குறள் 1235

கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் தொடியொடு
தொல்கவின் வாடிய தோள்

மு. வ. விளக்கம்:

காதலரின் கொடுமையை வெளிப்படுத்துவது போல, வளையலும் தோள்களும் தங்கள் அழகை இழந்து வாடுகின்றன.

குறள் 1236

தொடியொடு தோள்நெகிழ நோவல்
அவரைக் கொடியார் எனக்கூறல் நொந்து

மு. வ. விளக்கம்:

தோளும் வளையலும் மெலிந்ததைப் பார்த்து, பிறர் காதலரை கொடியவர் எனச் சொல்லும் போது மனம் வருந்துகிறது.

குறள் 1237

பாடு பெறுதியோ நெஞ்சே
கொடியார்க்கென் வாடுதோட் பூசல் உரைத்து

மு. வ. விளக்கம்:

வாடிய தோள்கள் காதலரின் கொடுமையை வெளிப்படுத்துவது பெருமையா என்று நெஞ்சம் தன்னைத் தானே கேட்கிறது.

குறள் 1238

முயங்கிய கைகளும் நெகிழ்ந்தன
அயங்கிய கண்ணும் அருள்வாரா ரின்றே

மு. வ. விளக்கம்:

அணைத்துக் கொண்ட கைகளும் இப்போது தளர்ந்து விட்டன; கண்களும் கலங்குகின்றன; ஆனால் காதலர் கருணை காட்டவில்லை.

குறள் 1239

நெஞ்சம் உரைக்கும் நெகிழ்ந்தன தோள்கள்
வஞ்சம் உரைக்கும் வனப்பின கண்

மு. வ. விளக்கம்:

நெஞ்சம் பிரிவைச் சொல்கிறது; தோள்கள் மெலிவைச் சொல்கின்றன; கண்கள் காதலரின் வஞ்சத்தையும் காட்டுகின்றன.

குறள் 1240

தொடியும் தோளும் தளர்ந்தன
வடியும் விழியும் வருந்தினவே

மு. வ. விளக்கம்:

வளையலும் தோள்களும் தளர்ந்தன; கண்களும் வாடி வருந்துகின்றன; பிரிவின் வேதனை வெளிப்படுகிறது.