திருக்குறள் மாணவர் மன்றம் கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
இன்பத்துப்பால்
மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.
- தகை அணங்குறுத்தல்
- குறிப்பறிதல்
- புணர்ச்சி மகிழ்தல்
- நலம் புனைந்து உரைத்தல்
- காதற் சிறப்புரைத்தல்
- நாணுத் துறவுரைத்தல்
- அலர் அறிவுறுத்தல்
- பிரிவு ஆற்றாமை
- படர்மெலிந் திரங்கல்
- வான்சிறப்பு
- பசப்புறு பருவரல்
- தனிப்படர் மிகுதி
- நினைந்தவர் புலம்பல்
- கனவுநிலை உரைத்தல்
- பொழுதுகண்டு இரங்கல்
- உறுப்புநலன் அழிதல்
- நெஞ்சொடு கிளத்தல்
- நிறையழிதல்
- அவர்வயின் விதும்பல்
- குறிப்பறிவுறுத்தல்
- புணர்ச்சி விதும்பல்
- நெஞ்சொடு புலத்தல்
- புலவி
- புலவி நுணுக்கம்
- ஊடலுவகை
அதிகாரம் 124 :உறுப்புநலன் அழிதல்
குறள் 1231
சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
நறுமலர் நாணின் கண்
பிரியமானவர் தொலைவில் இருப்பதை நினைத்து அழுததால், கண்கள் தமது இயல்பான அழகை இழந்து, மலர்களுக்கே நாணம் தரும் நிலையில் ஆனது.
குறள் 1232
நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனிவாரும் கண்
காதலர் அன்பளிக்காத நிலையை வெளிப்படுத்துவது போல, கண்கள் பசலை நிறம் கொண்டு கண்ணீர் வடிக்கின்றன.
குறள் 1233
தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும்
மணந்தநாள் வீங்கிய தோள்
இணைந்திருந்த காலத்தை நினைவூட்டும் தோள்கள் இப்போது மெலிந்து, பிரிவின் வேதனையை வெளிப்படுத்துகின்றன.
குறள் 1234
பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும்
துணைநீங்கித் தொல்கவின் வாடிய தோள்
துணை பிரிந்ததால், முன்பு அழகாக இருந்த தோள்கள் மெலிந்து, பழைய எழிலை இழந்தன.
குறள் 1235
கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் தொடியொடு
தொல்கவின் வாடிய தோள்
காதலரின் கொடுமையை வெளிப்படுத்துவது போல, வளையலும் தோள்களும் தங்கள் அழகை இழந்து வாடுகின்றன.
குறள் 1236
தொடியொடு தோள்நெகிழ நோவல்
அவரைக் கொடியார் எனக்கூறல் நொந்து
தோளும் வளையலும் மெலிந்ததைப் பார்த்து, பிறர் காதலரை கொடியவர் எனச் சொல்லும் போது மனம் வருந்துகிறது.
குறள் 1237
பாடு பெறுதியோ நெஞ்சே
கொடியார்க்கென் வாடுதோட் பூசல் உரைத்து
வாடிய தோள்கள் காதலரின் கொடுமையை வெளிப்படுத்துவது பெருமையா என்று நெஞ்சம் தன்னைத் தானே கேட்கிறது.
குறள் 1238
முயங்கிய கைகளும் நெகிழ்ந்தன
அயங்கிய கண்ணும் அருள்வாரா ரின்றே
அணைத்துக் கொண்ட கைகளும் இப்போது தளர்ந்து விட்டன; கண்களும் கலங்குகின்றன; ஆனால் காதலர் கருணை காட்டவில்லை.
குறள் 1239
நெஞ்சம் உரைக்கும் நெகிழ்ந்தன தோள்கள்
வஞ்சம் உரைக்கும் வனப்பின கண்
நெஞ்சம் பிரிவைச் சொல்கிறது; தோள்கள் மெலிவைச் சொல்கின்றன; கண்கள் காதலரின் வஞ்சத்தையும் காட்டுகின்றன.
குறள் 1240
தொடியும் தோளும் தளர்ந்தன
வடியும் விழியும் வருந்தினவே
வளையலும் தோள்களும் தளர்ந்தன; கண்களும் வாடி வருந்துகின்றன; பிரிவின் வேதனை வெளிப்படுகிறது.