இன்பத்துப்பால்

மனிதன் எப்படிப் வாழ வேண்டும், எத்தகைய ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதைக் கூறும் பகுதி தான் அறத்துப்பால்.

அதிகாரம் 119 : பசப்புறு பருவரல்

குறள் 1181

நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
பண்பியார்க் குரைக்கோ பிற.

மு.வ விளக்கம்:

நான் காதலர் பிரிவை ஒப்புக்கொண்டேன்; பிரிந்த பிறகு என் மேனியில் பசப்பு நிறம் வந்தது — இதை யாரிடம் சொல்லவே இஷ்டமில்லை.

குறள் 1182

அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு.

மு.வ விளக்கம்:

“அவனால் இது எனக்குள்ளே பசப்பு கலந்தது” என்ற பெருமையால் பசப்பு நிறம் என் மேனியில் பரவுகிறது.

குறள் 1183

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா
நோயும் பசலையும் தந்து.

மு.வ விளக்கம்:

காதலன் பிரியும்போது எனக்கு காம நோயும் பசப்பு நிறமும் கொடுத்தான்.

குறள் 1184

உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்ப தவர்திறமால்
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு.

மு.வ விளக்கம்:

நான் அவனுடைய நல்ல குணங்களையே நினைக்கிறேன்; அதற்கிடையில் பசப்பு நிறம் வந்ததா என்று அசைமயமாக எண்ணுகிறேன்.

குறள் 1185

உவக்காணெம் காதலர் செல்வார் இவக்காணென்
மேனி பசப்பூர்வது.

மு.வ விளக்கம்:

காதலர் இங்கு இல்லை; இங்கு பார்க்கும் பசப்பு நிறம் என் மேனியில் மட்டும் வெளிப்படுகிறது.

குறள் 1186

விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல்
கொண்கண் முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு.

மு.வ விளக்கம்:

விளக்கு ஒளி இல்லாத இருளை போன்று, கண்களை நெருங்கி பார்க்கும் ஆசை வாழும் பசப்பு நிறம்.

குறள் 1187

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன்
அவ்வளவில் அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.

மு.வ விளக்கம்:

காதலனை நிறை நிறை நெருங்கியதால், எளிதாக பசப்பு நிறம் என் மேனி கிட்ட கிடைத்தது போல.

குறள் 1188

பசந்தாள் இவளென்ப தல்லால் இவளைத்
துறந்தார் அவரென்பார் இல்.

மு.வ விளக்கம்:

இவள் பிரிவால் பசப்பு நிறம் அடைந்தாள் என்பது உண்மைதான்; ஆனால் “அவர் பிரிந்து சென்றார்” என்று சொல்லுபவர்கள் எவரும் இல்லை.

குறள் 1189

பசக்கமற் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்
நன்னிலையர் ஆவர் எனின்.

மு.வ விளக்கம்:

பிரிவுக்கு ஒப்புக்கொண்ட காதலர் நல்லவரா என்றால், என் மேனி மேலும் பசப்பு நிறம் அடையட்டும்.

குறள் 1190

பசப்பெனப் பேர்பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார்
நல்காமை தூற்றார் எனின்.

மு.வ விளக்கம்:

பிரிவுக்கு ஒப்புதல் அளித்த காதலன் இன்னும் வராமல் இருப்பதாக மற்றவர்கள் சொன்னால், என் பசப்பு நிறம் நல்லது எனப்படும்.