தெய்வப் பெண்ணோ? மயிலோ? கனமான குழை அணிந்த மனிதப் பெண்ணோ? என என் நெஞ்சம் மயங்குகிறது.

அவள் பார்வைக்கு எதிராகப் பார்ப்பது கூட, போரில் தாக்கும் அணியைப் போன்றது.

எமன் என்றால் என்ன என்பதை முன்பு அறியவில்லை; இப்போது அறிந்தேன் – பெண்ணின் அழகே பெரிய போர்தான்.

அந்தப் பெண்ணின் கண்கள், பார்த்தவரின் உயிரையே உண்ணும் வலிமை உடையது.

அவள் பார்வையில், கூற்று (எமன்), கண், பிணை – மூன்றும் ஒன்றாக உள்ளன.

அவள் புருவங்கள் நேராக மறைத்திருக்கவில்லை என்றால், கண்கள் நடுங்கச் செய்யாது.

பெண்ணின் மார்பின் மேல் அணிந்த ஆடை, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட யானை போல அசையாது உள்ளது.

பகைவரையும் அஞ்சச் செய்த என் பெருமை, இவளின் ஒளிமிக்க முகத்தைக் கண்டதும் அழிந்தது.

இயற்கையான பார்வையும் நாணமும் உள்ளவளுக்கு, வெளிப்படையான அணிகலன்கள் தேவையா?

காதலைப் போல, காண்பவர்க்கே மகிழ்ச்சி தருவது இதன் இயல்பு.